Piękno, dobro i prawda przez długi czas wyznaczały w kulturze europejskiej z jednej strony cel dążenia człowieka, z drugiej zaś ujawniały jakiś bardzo istotny rys samej rzeczywistości. W starożytności i średniowieczu nie znano „sztuk pięknych”, a stworzono dzieła, które wciąż budzą zachwyt pomimo upływu czasu. Dzisiejsze sztuki, choć wyrosły w swej genezie z idei „sztuk pięknych”, odbiegły bardzo daleko od piękna, a nawet – jak zwraca uwagę w „Sporze o piękno” filozof Piotr Jaroszyński – stały się antykallistyczne. Na pytanie o przyczyny tego stanu, a także o relacje pomiędzy pięknem, sztuką i estetyką, spróbujemy znaleźć odpowiedź podczas wykładu.